Félagar SKFÍ dýrmætasta eign félagsins.

Sumarið hefur einkennst af frekar þreyttu veðri og athygli stjórnarinnar hefur beinst mikið að því að fjármagna hina mögnuðu pressu sem er að fara að koma til landsins á næstu tveim vikum.

Það má samt ekki gleyma að án félagana er pressan einskins nýtur hlutur og sama gildir um húsnæðið og aðra muni þessa félags. Það er því nauðsynlegt að vera duglegir að lyfta sér upp og sameinast í góðri köfunarferð,- grillkvöldi eða öðrum mannfagnaði sem sameinar félagana í baráttunni um að byggja og bæta á aðstöðu og þjálfun sportkafara á íslandi.

Það var því löngu tímabært að lyfta sér upp og Tinna Sigurðardóttir hinn kná gjaldkeri félagsins og starfsmaður Arctic Rafting skellti saman skemmtilegri óvissuferð sem enginn köfunarbúnaður var með í för.

Það var ekki laust við að félagar Sportkafarafélags Íslands hafi verið sárir að þurfa að skilja eftir sinn heitt elskaða köfunarbúnað en tárinn voru fljót að þorna upp þegar leið á fjörugaferð undir leiðsögn Tinnu.

Farið var frá félagsheimilinu klukkan 8 að morgni Laugardaginn 1. Júlí , í förinni var 14 manna hópur stundvís að vanda fyrir utan undirritaðan sem vaknaði vægast sagt krumpaður eftir andvöku nótt og varð fyrir nettu aðkasti annara félagsmann sem lágu á dyrabjöllunni til að koma gamla skorpu dýrinu frammúr.....

Farið var austur fyrir fjall nánar tiltekið á Hellishóla þar sem Artic Rafting er með aðstæður og þar voru félagsmenn og konur færðar í réttu græjurnar áður en haldið var á stað í rafting ferð á Markárfljóti.

Farið var á fjórum bátum því að nokkrar gæsir og gæfulegir skíðamenn sem töluðu með norðlenskum hreim voru einnig að fara að rafta með sama fyrirtæki á sama stað. Mikill keppnisandi var í mönnum og fagnaðar læti brutust út í hvert sinn sem andstæðiningarnir strönduðu í grynningum eða straumurinn bar einn bát öðrum framar. Vatnslagur og venjuleg fíflalæti vöru að sjálfsögðu með í för enda ekki venja félagsmanna að taka sjálfan sig og lífið of alvarlega. Að lokum létu nokkrir sig renna niður ánna en urðu illa flengdir af árbotninum enda í gamni slag hver við annan á meðan þeir ráku niður ánna.

Þegar haldið var frá ánni var ferðinni haldið að Bleikárgili þar sem ótrúleg upplifun beið manna. Canyoning....... sá sem ekki hefur farið verður að fara, svo einfalt er það. Þetta er upplifun á nátturu landsins sem er flestum hulinn líkt og að kafa í Silfru. Og líkt og köfun í Silfru alveg mögnuð upplifun sem fátt toppar. Myndirnar ná ekki að tala sínu máli því að þar sem var magnaðast var ekki ákósanlegt að taka myndir. Erfitt er líka að lýsa Canyoning í Bleikárgili með orðum en þessi stutta gönguferð er einkennist af hoppum í hyli Bleikár. Hopp í hyli og sund mót straumi bera mann inn gljúfrið í landslagi sem minnir mann helst á Tomb Raider myndirnar og maður hefði saknað Angelinu Jolie ef ekki hefði verið fyrir brot af kvennkosti félagsins sem með var í för.

Að Giljagauragang loknum var haldið aftur að hellishólum þar sem hópurinn tróð sér í heitapotta og slappaði af.....

Um kvöldið var svo Grillaður skötuselur og meðlæti á grillkvöldi í boði Gunna Flak og Jean og félagið fleytti einum bjókút til að svala þorstanum með vel krydduðum matnum sem fór vel í svanga maga.

Partýið leystist síðan upp á hinaýmsu veitingarstaði borgarinnar og ævintýri næturinnar biðu hvers og eins í eigin mynd......

Skrifað af: Matthíasi Bjarnasyni

Þeim sem misstu af ferðinni er bent á Arcticrafting.is og skella sér í ferð eða á myndasíðuna "Myndir" fyrir hin sófa dýrin ;)